ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုယ္သာသိ၊
ဒီတစ္ခ်ိန္တြင္ေတာ့ တကယ္ထိသြားေလသည္။ ကိုယ္က အင္တာနက္ သံုးျပန္ရင္လည္း
ခဏဖြင့္ၾကည့္ျပီး ပိတ္တတ္သူ မဟုတ္။ gmail ကို ေမးလ္စစ္ ယံုေလာက္ သံုး၊
Gtalk နဲ႔ ပြားေန သူ လည္း မဟုတ္။ ဟိုေနရာေလးမွာ သတင္း အသစ္တင္ လည္း
ဖြင့္ၾကည့္လိုက္၊ ဒိီေနရာေလး သီခ်င္း အသစ္တင္ လည္း ေျပးၾကည့္ လိုက္။
ဖြင့္လိုက္ျပန္ ရင္လည္း စာမ်က္ႏွာ မ်ားကို ကိုယ့္ရည္းစား မ်က္ႏွာေလး လို
တယုတယ ဖြင့္ထား တတ္တာ ကလည္း အက်င့္ျဖစ္ေန သည္မို႔ ကိုယ့္၀င္ေငြေလးနဲ႔ ခ်ိန္
ထိုးရ ေပေတာ့မည္။ Youtube မဖြင့္ရဲ၊ Vedio ဖိုင္ မဖြင့္ရဲ၊ webcam
မၾကည့္ရဲသည့္ ဘ၀ကို တစ္ ခါျပန္ေရာက္ ေပ အံုးေတာ့မည္။ MPT ရဲ႕ေစတနာ
ေကာင္းလြန္းေပစြ။ လဆန္းပိုင္းအေရာက္ ဖုန္းေဘလ္ က အလို အေလ်ာက္ျဖတ္။
ထည့္ထားတဲ့ က်ပ္ တစ္ေသာင္း ဘယ္ေရာက္သြားပါလိမ့္ ဆိုျပီး ေအာ္ရ အံုးမည္။
မသံုး လို႔ကလည္း မရ။ ေရမရွိသည့္အရပ္မွာ ေရေရာင္းသူ တစ္ဦးတည္း ရွိမွေတာ့
၀ယ္ေသာက္ ရေတာ့မည္ေပါ့။
MPT ရဲ႕ ေစတနာ (၁)
